شنبلیله گیاهی است یک ساله که بومی نواحی مدیترانه بوده و در آسیا ، اوکراین و همچنین از هندوستان تا چین گسترش دارد .ارتفاع شنبلیله بسته به شرایط اقلیمی محل رویش گیاه متفاوت است و بین 40 تا 60 سانتی متر می باشد . ساقه انشعابهای متعددی دارد . برگها سه تایی بوده و طول آن یک تا چهار سانتی متر است . دارای گلهای منفرد و دو جنسی سفید ، زرد و بندرت بنفش رنگ می باشند . گلهای شنبلیله بین ساعت نه صبح تا شش بعدازظهر باز می شوند. شنبلیله دارای دانه های بسیار محکم، پهن و کم و بیش مکعبی شکل بوده و به رنگ های زرد مایل به قهوه ای دیده می شود. شنبلیله جزو سبزیجاتی است که دارای خاصیت‌های دارویی و درمانی زیادی است و به عنوان یکی از سبزیهای معطر در تهیه خوراک‌های ایرانی مثل قرمه سبزی و کوفته برنجی استفاده می‌شود. آبیاری : شنبلیله به آبیاری متوسطی نیاز دارد در زمان کاشت بذر تا جوانه زنی جهت جلوگیری از جابجایی بذرها، بایستی با آبپاش اقدام به آبیاری کرد. نور : شنبلیله برای رشد مناسب و ایده آل به نور مستقیم و کامل آفتاب نیاز دارد. دما : شنبلیله در شرایط گرم و معتدل رشد مناسبی دارد و دمای بهینه برای رشد ایده آل آن 10 تا 32 درجه سانتی گراد می باشد. خاک: شنبلیله برای رشد و نمو به خاک آهکی و غنی از مواد مغذی با زهکشی مناسب نیاز دارد و در طی رشد به کود فسفر و پتاس نیاز دارد.