شب‌های روشن ماجرای مرد خیال‌پرداز و رمانتیک و تنهایی است که شب‌ها در کوچه و خیابان‌های سن‌پترزبورگ قدم می‌زند و در رؤیاهای خود غرق می‌شود. بنا به گفته‌ی خودش، آن‌قدر در سطح شهر چرخیده و قدم برداشته است که به‌جز آدم‌هایی که اغلب اوقات می‌بیند و با بعضی‌شان در حد نگاه‌کردن و لبخندزدن آشنایی دارد، ساختمان‌ها و عمارت‌های شهر را هم می‌شناسد و حتی دلبستگی کوچکی هم به قدیمی‌ترهایشان و آن‌ها که ساخت و نمایی سنّتی دارند، دارد. مرد رؤیاباف در یکی از پرسه‌گردی‌های شبانه‌اش در کنار آب‌راه دختر جوانی را می‌بیند که گریه می‌کند. به سمت دختر می‌رود و از همان ابتدا دختر به او اعتماد می‌کند و اجازه می‌دهد که تا خانه‌اش همراهی‌اش کند. در مسیر خانه‌ی دختر، مرد خیال‌پرداز اشاره‌ای به تنهایی خودش می‌کند. موقع خداحافظی قرار شب آینده را هم می‌گذارند. در شب دوم مرد بخشی از سرگذشت زندگی‌اش را تعریف می‌کند؛ اینکه در بیست‌وشش سالگی هنوز تنهاست و دوست و معشوقی ندارد. دختر هم که ناستنکا نام دارد، از زندگی خودش و اینکه با مادربزرگی سخت‌گیر و محتاط زندگی می‌کند و سال گذشته مستأجر جوانی ساکن طبقه‌ی بالای خانه‌شان شد و پس از مدتی آشناییْ عاشق آن پسر شد. پسر جوان به ناستنکا وعده می‌دهد که سال آینده به سن‌پترزبورگ برمی‌گردد و با هم ازدواج خواهند کرد. ...