کتاب راه رشد (جلد اول) اثر محمدصادق حائری شیرازی نشر معارف

تربیت، یکی از مهم‌ترین و بلکه پراهمیت‌ترین امور زندگی بشر است. تربیت، محصول و ثمرۀ زندگی دنیایی، و هدف از خلقت ماست که به معنای عام آن، نقش و وظیفه‌ای همگانی است. انسان در دوره‌های مختلف زندگی، هم در نقش مربی قرار دارد و هم در نقش متربی. به این معنا که انسان، نه صرفا در مقام رفتار با فرزندش، بلکه در مقام رفتار با اطرافیان، دوستان، جامعه و حتی در مقام رفتار با «خودش،» دائما مشغول کار تربیتی است! هر بازخورد و هر کنشی از انسان در برابر محیط و انسان‌های پیرامونش، نوعی اثر تربیتی برای خود و آنها در پی دارد. بدین جهت، مقولۀ تربیت را می‌توان یک مقوله و نقش «همگانی» و «همیشگی» برای بشر به حساب آورد. ...