پشمک حاج خلیفه؛ ابرهای شیرین و پنبهای، طعم نوستالژیک کودکی و لطافتی که در دهان آب می‌شود! سلام بر تو باباجان. صفا آوردی، قدمت روی چشم. ببین امروز چه باری روی پیشخوان حجره چیده‌ام که دل هر رهگذری را آب می‌کند: پشمک حاج خلیفه. راستش را بخواهی، هر وقت اسم پشمک می‌آید، یاد بچگی‌های خودم می‌افتم؛ روزهایی که با یک سکه، یک مشت پشمک از دستفروش سر کوچه می‌خریدیم و با ذوق می‌خوردیم. آن روزها تمام شد، اما طعم خاطره‌انگیزش هنوز هست. حاج خلیفه، این نام آشنا و قدیمی، سال‌هاست که دارد این هنر را زنده نگه می‌دارد. پشمکی که می‌بینی، فرق دارد با آن چیزهای بازاری که فقط شکر است و بس. ببین مشتی، بافتش مثل ابریشم لطیف است. یک تکه از آن را می‌گذاری روی زبان، انگار نه انگار که چیزی خورده‌ای؛ آن‌قدر سبک و لطیف که در یک چشم به هم زدن آب می‌شود و فقط عطر گلاب و طعم شیرینش می‌ماند توی دهانت. این همان شیرینی‌ای‌ست که هم بچه‌ها عاشقش هستند، هم بزرگ‌ترها را می‌برد به روزهای جوانی. ...