نخل هندی که به نام‌های نخل عصای طلایی، نخل آرکا، نخل زرد، نخل پروانه، یا نخل بامبو نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از گیاهان گلدار از خانواده Arecaceae، بومی ماداگاسکار و تابعیت در جزایر آندامان، رئونیون، السالوادور، کوبا، پورتوریکو، جزایر قناری، فلوریدا جنوبی، هائیتی، جمهوری دومینیکن، جامائیکا، جزایر لیوارد و آنتیل‌های سرنشین است. یک نخل داخلی برازنده است که ظرافت را به هر اتاقی می بخشد. ساقه‌های متعددی از پایه بیرون می‌آیند تا برگ‌های برازنده و کمانی ایجاد کنند که کمی شبیه بامبو هستند. ویژگی های ظاهری نخل هندی: نخل هندی 12 متر ارتفاع رشد می کند. ساقه های متعددی از پایه بیرون می آیند. شاخه ها قوسی شکل به طول 2 تا 3 متر و پینی شکل با 40 تا 60 جفت برگچه هستند. در تابستان خوشه‌هایی از گل‌های زرد رنگ می‌دهد. به عنوان یک روش انتشار، می توان زمانی که به اندازه کافی بالغ شد، آفست را قطع کرد. به عنوان یک گیاه زینتی در باغ های مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری و در جاهای دیگر در داخل خانه به عنوان گیاه آپارتمانی می روید. این جایزه جایزه شایستگی باغ انجمن سلطنتی باغبانی را به دست آورده است. یکی از چندین نام رایج، “نخل پروانه ای” به برگ هایی اطلاق می شود که در ساقه های متعدد به سمت بالا خمیده می شوند تا ظاهری پروانه ای ایجاد کنند. ...