دراگون فروت زرد میوه ای است که بومی شمال آمریکای جنوبی است، جایی که همراه با میوه اش به نام پیتاهایا شناخته می شود. این گونه به‌خاطر میوه‌های زردش به صورت تجاری رشد می‌کند، اما همچنین یک درخت انگور کوهنوردی زینتی چشمگیر است که شاید بزرگ‌ترین گل‌ها در بین همه کاکتوس‌ها باشد. این گونه بومی کلمبیا، کاستاریکا، اکوادور، نیکاراگوئه، پاناما، پرو، ترینیداد و توباگو و ونزوئلا است. در جنگل های ساحلی استوایی یافت می شود و اپی فیتی یا خشکی است. ویژگی های ظاهری دراگون فروت زرد: میوه زرد برخلاف میوه‌های اژدهای قرمز دارای خار است و معمولاً به‌عنوان «میوه اژدهای زرد»، «پیتاهایای زرد»، «میوه کرین» یا «پیتاای زرد» شناخته می‌شود. ساقه ها ممکن است در امتداد زمین قرار داشته باشند یا بالا بروند یا آویزان شوند ساقه ها اغلب فقط 1.5 سانتی متر ضخامت دارند و ریشه های هوایی تولید می کنند. 3 دنده؛ حاشیه ها کمی موج دار آرئول های سفید؛ 1-3 خار به طول 2-3 میلی متر، مایل به زرد؛ چندین مو روی رشد جوان، شکننده مانند اپیدرم سبز گلها شبگرد و قیفی شکل به طول 32-38 سانتی متر هستند. میوه تخم مرغی، سلی شکل، خاردار، پوست زرد (گاهی قرمز/نارنجی، زمانی که هیبرید می شود)، دانه ها سیاه هستند. اندازه و فاصله کاشت دراگون فروت زرد: خاک باید حداقل 20 سانتی متر عمق داشته باشد. مراقبت از گیاه دراگون فروت زرد: گیاهی است که به راحتی کشت می شود و سریع رشد می کند. ...