نگارگری تحت فرمان شاه طهمورث این نگارگری بی‌نظیر که به استاد رزا عباسی نسبت داده شده، صحنه‌ای حماسی از اسطوره‌های کهن ایرانی را به تصویر می‌کشد. در این اثر ارزشمند از شاهنامه فردوسی، پادشاه طهمورث بر اسب، با چوبه‌ای سنگین به دی سیاه حمله می‌برد و لشکر او در کنارش، دشمنان را پراکنده می‌سازند. کوه‌های صخره‌ای پس‌زمینه، بر غرور و قدرت این نبرد افسانه‌ای می‌افزایند و نشان‌دهنده پیروزی نظم بر هرج‌ومرج است. داستان این صحنه فراتر از یک نبرد ساده است؛ دیوان شکست‌خورده برای حفظ جان خود، پیشنهاد تسلیم می‌دهند و در ازای صلح، وعده می‌دهند که هنر خواندن و نوشتن را به بشر آموزش دهند. طهمورث با پذیرفتن این پیمان، نه تنها پیروز میدان می‌شود، بلکه دانشی بزرگ را به دست می‌آورد و تقریباً سی خط مختلف را فرا می‌گیرد. این روایت، نمادی از گذار از تاریکی به روشنایی و آغاز عصر دانش در اسطوره‌های ایران زمین است. این برگ از خط و نگاره، نمونه‌ای درخشان از هنر نقاشی دوره صفویه در قزوین یا اصفهان در اواخر قرن دهم هجری است. استفاده از مرکب، رنگ‌های زنده و ورقه‌های طلای براق، جلوه‌ای باشکوه به اثر بخشیده است. متن فارسی با خط نستعلیق در حاشیه‌های منور، همخوانی کاملی با تصویر دارد و نشان‌دهنده دقت و ظرافت استادان خوشنویس و نقاشان آن دوران است. این اثر که بخشی از مجموعه‌ای از برگ‌های شاهنامه است، داستانی از پادشاهان نخستین و قهرمانانی چون رستم را روایت می‌کند. ...