نگاره‌ای از حلقه این نگارگری نفیس که متعلق به دوره امپراتوری مغول در هند است، صحنه‌ای باشکوه از هولاکو خان، نوه چنگیز خان، را به تصویر می‌کشد که در حال برپایی جشنی باشکوه و بخشیدن جایگاه و محبت به امیران و شاهزادگان است. این اثر که احتمالاً در حدود سال‌های ۱۵۹۶ تا ۱۶۰۰ میلادی خلق شده، بازگوکننده وقایع تاریخی دوران حکومت هولاکو بر ایران بین سال‌های ۱۲۵۶ تا ۱۲۶۵ میلادی است و بخشی از یک نسخه مصور از تاریخ چنگیز خان و خاندان او محسوب می‌شود. در این اثر هنری، هولاکو خان بر روی قالیچه‌ای فاخر با زمینه‌ای لاجوردی و تزیین به گل‌های ظریف نشسته است که نمادی از تجمل و شکوه دربار مغول است. سبک زندگی کوچ‌نشینان مغول در تدوین فضاهای درباری با استفاده از سکوها، چادرهای مجلل و فرش‌های باکیفیت به خوبی در این تصویر بازتاب یافته است. کانون توجه در این صحنه، سایبان‌های چندلایه‌ای با رنگ سرخ امپراتوری است که جایگاه پادشاه یا همان «خان» را در زبان مغولی مشخص می‌کند و بر شکوه و قدرت حاکمیت او تأکید دارد. این نگارگری بخشی از یک نسخه خطی ارزشمند از کتاب «جامع‌التواریخ» یا همان کتاب چنگیز خان است که اکبر پادشاه بزرگ مغول (هند) در اواخر عمر خود به سفارش تهیه آن را بر عهده داشت. واژه «مغول» در زبان فارسی به معنای «مغول» است و اکبر بر پایه نسب‌شناسی مادری، خود را مستقیماً به چنگیز خان منسوب می‌دانست. ...