نقاشی پذیرایی سلطنتی در طبیعت این نگارگری ارزشمند، برگه‌ای از دو صفحه‌ی آغازین شاهنامه‌ی فردوسی است که در دوران تیموری و در شهر شیراز به سال ۱۴۴۴ میلادی خلق شده است. صحنه، مهمانی باشکوهی را در پس‌زمینه‌ای سرسبز و گل‌آرا به تصویر می‌کشد که آسمان طلایی آن با ابرهای ظریف آبی و سفید تزیین شده است. این اثر، که بخشی از یک مجموعه‌ی بزرگ منسوخ شده است، روایتی از تجمل و قدرت در دربار ایران زمین را به نمایش می‌گذارد. در گوشه‌ی بالا سمت چپ، گروهی از چهره‌ها شامل شکارچی با شاهین، اسبان، خدمتگزاران و دو چیتای شکاری مشاهده می‌شوند که نشان‌دهنده‌ی شکار باشکوهی است که پیش از این مهمانی انجام شده است. خدمتکاران با ظروف زرین و سرامیکی، برخی از آن‌ها با سبک سفال‌های چینی آبی و سفید، میوه و نوشیدنی را برای میهمانان حمل می‌کنند. در میان مردانی که بر روی فرش‌های فاخر نشسته‌اند، سه چینی با کلاه‌های سیاه مشخص هستند که بر روی زمین زانو زده‌اند و حضور فرهنگ‌های خارجی را در دربار تیموری نشان می‌دهند. با این حال، این نگارگری تنها به نمایش شکوه نمی‌پردازد، بلکه تضاد موجود در آن لحظه را نیز به دقت ثبت کرده است؛ در نیمه‌ی پایینی صفحه، نگهبانی با چوب دستی خود گروهی از مردان را از باغ بیرون می‌راند، که نشان می‌دهد در این مهمانی سلطنتی، همه‌ی افراد راهی برای ورود ندارند. ...