کتاب رابطه قرآن و سنت پانزده سرفصل  با عناوینی چون : جایگاه قرآن در زمینه دین شناخت، ماهیت و ویژگی‌های قرآن،  جایگاه سنت در زمینه دین شناخت، منابع سنت، عدم نیاز به سنت (قرآن بسندگی)، دلایل نظریه عدم نیاز به سنت و نقد آنها، دلایل نظریه عدم نیاز به سنت و نقد آنها، فرآیند عرضه احادیث به قرآن،گونه شناسی روایات تفسیری، روایات تفسیری و تبیین فضای نزول آیات، روایات تفسیری و تبیین مفاهیم آیات، روایات تفسیری، تقیید و تخصیص آیات ، روایات تفسیری و تبیین ناسخ و منسوخ، روایات تفسیری و تاویل متشابهات و روایات تفسیری و جَری و تطبیق؛ دارد که هرکدام در بخش‌های مجزا به بررسی رابطه قرآن و سنت در دین اسلام می‌پردازد.   مولف در مقدمه کتاب رابطه قرآن و سنت با بیانی ساده و قابل فهم هدف از تالیف این اثر را این‌گونه بیان می‌کند :  با توجه به جایگاه و نقش بسیار مهم دو منبع قرآن و سنت در شناخت اسلام و پاسخگویی آنها به همه نیازها و ضرورت‌های عصر، بازپژوهشی هر یک از این دو منبع و نیز واکاوی چگونگی تعامل آنها نسبت به یکدیگر امری اجتناب ناپذیر است و براین اساس، قرآن و سنت را باید مانند دو فصل اساسی کتاب دین شناخت دانست که در کنار یکدیگر و در تعاملی متقابل، آموزه‌های دینی را بازتاب می‌دهند.