چای در فرهنگ ایرانی، تنها یک نوشیدنی نیست؛ بلکه بهانه‌ای برای صمیمیت، گفتگو و احترام است. حال اگر این آیین زیبا با ظروفی برگزار شود که خودشان یک اثر هنری تمام‌عیار هستند، لذت آن دوچندان می‌شود. سرویس چای خوری تشعیر، اوج تجمل در آداب پذیرایی است. این سرویس که معمولاً شامل ۶ عدد گالش (جا استکانی)، یک قندان و یک سینی بزرگ است، با الهام از نقاشی‌های درباری و تذهیب‌های کتب نفیس طراحی شده است. اگر بخواهیم جایگاه این هنر را در صنایع دستی مشخص کنیم، باید آن را با هنر حکاکی روی مس اصفهان مقایسه کنیم. در حالی که حکاکی (الماس‌تراش) بر پایه "تراشیدن فلز و ایجاد زبری" استوار است، تشعیر بر پایه "پوشاندن فلز با رنگ و لطافت" شکل می‌گیرد. در این سرویس، بدنه مسی ظروف با رنگی تیره (معمولاً مشکی پرکلاغی یا لاکی) پوشیده شده و سپس استاد نگارگر با قلم‌موی مویی و استفاده از طلای مایع، صحنه‌هایی از گل و مرغ، شکارگاه یا بزم‌های عاشقانه را روی آن ترسیم می‌کند. زیبایی‌شناسی و اجزای سرویس چای خوری تشعیر هارمونی در این ست بیداد می‌کند. گالش‌ها: بدنه‌ی گالش‌ها با نقوش ظریف طلاکاری شده پوشیده شده و دسته‌ی مسی آن‌ها، سرو چای داغ را آسان و لذت‌بخش می‌کند. تضاد رنگ قرمز چای در استکان شیشه‌ای با زمینه مشکی و طلایی گالش، منظره‌ای خیره‌کننده می‌سازد. سینی: سینی این ست، مانند یک تابلوی نقاشی افقی عمل می‌کند که گالش‌ها را در آغوش می‌گیرد. ...