ذکر خفی از مهمترین اصول طریقتی سالکان و صوفیان نقشبندی به شمار می‌آید. خواجه یعقوب چرخی از بزرگان سلسله خواجگان در دو رساله عرفانی که در این کتاب به تصحیح انتقادی آنها بر اساس نسخه‌های خطی موثق و معتبر اهتمام ورزیده شده، از این اصل سلوکی نقشبندیان سخن می‌گوید. خواجه‌ی پارسی‌گوی چرخ، در این دو اثر علاوه بر ذکر خاطراتی ناب از پیران خود، ما را با مقولات عرفانی دیگری نیز همچون سلوک عارفانه و آثار و خواص اسماء الحسنای الاهی از منظر طریقت خویش آشنا می‌سازد. «چرخ» روستای بزرگی است از توابع ولایت لوگر در غرب افغانستان، جایی مابین قندهار و کابل که «خواجه یعقوب چرخی» در آن دیده به جهان گشود. وی عارف، مفسر، شاعر پارسی زبان و از اقطاب بزرگ نقشبندی در سده هشتم و نهم محسوب می‌شود. خواجه یعقوب در جوانی برای کسب علوم دینی به هرات می‌رود و وارد خانقاه خواجه عبداله انصاری می‌گردد، اما پس از مدتی عزم بخارا کرده و در این سفر با خواجه بهاءالدین نقشبند آشنایی حاصل می‌کند. ...