فقر فلسفه (انگلیسی: The Poverty of Philosophy) کتابی نوشته کارل مارکس است که در سال 1847 در پاریس و بروکسل منتشر شده‌است. نسخه اصلی کتاب به زبان فرانسوی و در پاسخ به نظرات اقتصادی و فلسفی آنارشیست فرانسوی پیر-ژوزف پرودون در کتاب فلسفه فقر او نوشته شده‌است. پیر-ژوزف پرودون (1865–1809) نظریه‌پرداز آنارشیست فرانسوی است که در کتاب حجیم فلسفه فقر موضوعاتی همچون تاریخ شکل‌گیری مناسبات تولید تا ملزومات فعالیت اقتصادی و تأثیر آن بر طبقات اجتماعی جوامع سرمایه داری صنعتی را بررسی می‌کند. او در این کتاب ادعا می‌کند که سرمایه‌داری و دولت با هم یکسان هستند و در جریان تاریخ شکل‌گیری خود به هم وابسته بوده‌اند، پس از انقلاب سوسیالیستی و برچیده شدن مالکیت خصوصی دیگر نیازی به وجود دولت نیست و وظایف عمده آن را می‌توان بر عهده اتحادیه‌های غیرمتمرکز کارگری گذاشت. در این میان پرولتاریا نباید نظم و سازمان دولت را دگرگون کند بلکه باید آن را از اساس و بنیاد تخریب کند و از میان ببرد. مارکس کتاب پرودون را در اواخر سال 1846 خواند و در نامه‌ای به خبرنگار روسی آننکوف در 28 دسامبر 1846 انتقادات خود بر آن را شرح داد که همین نامه تبدیل به هسته اصلی مباحث او در کتاب فقر فلسفه شد. مارکس از ژانویه 1847 شروع به نوشتن کتاب خود کرد و در آوریل همان سال کتاب برای انتشار آماده بود و در ژوئیه 1847 به زبان فرانسوی برای اولین بار در بروکسل منتشر شد. ...