چله داغی یا بیش خاف گیاهی پایا دارای ساقه کلفت است که تا حدود 15 تا 40 سانتیمتر رشد می کند. این گیاه دارای برگ های مرکب شانه ای و گل های زرد رنگ می باشد. تمامی سطح گیاه اعم از گل، برگ و ساقه های آن پوشیده از کرک های سفید و انبوه است. برگ های آن دو یا سه بار به طور شانه ای بریده شده، گلبرگ های آن رنگ سفید مایل به زرد دارد. این گیاه در شهر های مرکزی ایران رویش طبیعی دارد. چله داغی یکی از گیاهان بومی مناطقی چون آذربایجان شرقی و بعضی از مناطق کمربند شمالی ایران، دامنه های البرز، اطراف شمشک، فیروزکوه، دماوند و قزوین است. در طب سنتی از آن برای تسکین درد مفاصل و استخوان استفاده می شود. ترکیبات این گیاه دارای خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهاب و ضد درد است. در بعضی از مناطق کشورمان مانند آذربایجان غربی و شرقی و نیز شهرستان دماوند به طور سنتی از ریشه چله داغی استفاده می شود. مردمان آن منطقه گیاه چله داغی را به صورت ضماد با دنبه گوسفند جهت درمان و التیام دردهای روماتیسمی استفاده می کنند. همچنین برای نرم نمودن عضلات نواحی که شیئی در آن فرو رفته جهت در آوردن شی و یا جا اندازی استخوان های جا به جا شده و در رفته به کار می برند. علاوه بر آن در شهرستان دماوند برای نرم کردن و تحلیل نمودن خار پاشنه پا و حتی تسکین درد از آن استفاده می کنند. ترکیبات شیمیایی گیاه چله داغی: گیاه دارویی چله داغی دارای آلکالوئیدهای مختلفی می‌باشد. ...