پنجه مریم یا بخور مریم یک گیاه علفی، از خانواده پریمولاسه و از تیره پامچال است که سیکلامن نام دارد. این گیاه دارای برگ هایی قلبی شکل، پهن و کناره دندانه دار با رنگ های نقره ای یا سبز روشن می باشد. همچنین ساقه هایی زیرزمینی و غده ای و گل های سرخ رنگ که با نام گل نگونسار هم می شناسند، دارد. مشهور ترین نوع این گیاه در آمریکا می روید و با نام سیکلامن پرسیکم شناخته می شود که یکی از 12 نوع کشف شده تا به امروز است. گیاه پنجه مریم دارای ساقه هایی زیرزمینی و غده ای با برگ هایی پهن و گل هایی سرخ رنگ که طول آن تقریباً 39 سانتی متر می باشد. همچنین گل های این گیاه بیشتر شبیه به گل های کتان است. گیاه پنجه مریم بومی مدیترانه و قفقاز است که در بعضی از شهرهای ایران همانند گیلان، نواحی غرب مثل کردستان، گرگان و مازندران نیز می روید. این گیاه دارای مقدار کمی اکسی توسن و مقدار فراوانی از املاح پتاسیم می باشد که همانند اکسی توسین غده هیپوفیز پسین اثر دارد و همچنین دارای مقدار کمی از مواد محرک هیپوتالاموس است. جامعه های ایرانی_اسلامی و دارو شناسان جهان باستان، با گیاه پنجه مریم آشنا بودند و نسبت به عوارض، مضرات و خواص فراوان این گیاه همچنین اجزای آن همانند برگ، ساقه، گل و ریشه اش، آگاه بودند. ...