شکر نقش‌ جهان

طبیعی و توصیه‌شده در طب سنتی
  نمره غرفه (نسخه آزمایشی)
215 فروش
نمره غرفه یک عدد بین ۰ تا ۱۰۰ است که عملکرد مثبت و منفی غرفه را از ابتدای فعالیت غرفه نشان می‌دهد. غرفه‌هایی که خوش‌قول‌تر باشند، مشتری‌هایشان راضی‌تر باشند و محصولات بهتر و باکیفیت‌تری ارائه کنند، نمره‌شان بالاتر خواهد بود. بیشتر بدانید
تاسیس:
12 آبان 95
" متاسفانه جستجو نتیجه ای در بر نداشت "
مطمئن باشید که کلمات را درست تایپ کرده اید
کلمه دیگری را امتحان کنید
کلمات کلیدی تایپ شده را کاهش دهید

قصه محصول

در قرون طولانی و در اکثر نقاط جهان، از عسل برای شیرین کردن استفاده ‌شده است. در هند باستان شکر را می‌شناختند و از شربت آن استفاده می‌کردند اما این ماده گران‌قیمت بود و عرضه گسترده‌ای نداشت. در قرن پنجم میلادی هندیان توانستند با تهیه کریستال (بلوره) شکر از این شربت، حمل و نقل و نگه‌داری و تجارت آن را ممکن سازند. بعد از آن، به تدریج شکر در تهیه دسرها و شیرینی‌ها در چین و خاورمیانه به کار رفت. با این حال شکر، همچنان در اروپا جز کالای لوکس و تجملی به‌ شمار می‌آمد. از اواخر قران هجدهم، تولید و مصرف شکر سفید در اروپا رونق گرفت. در همان زمان، مردم اروپا و برخی از کشورهای آسیائی بخصوص ایران، شکر ناخالص تولید شده را که اغلب رنگی تیره داشت، برای درمان برخی از بیماری‌ها مصرف می‌کردند.
دانشمندان با آنالیز این ماده دریافتند نه تنها چنین ماده‌ای اثر طبی ندارد بلکه با وجود برخی از میکروارگانیسم‌های مضر در آن غیر قابل‌مصرف است و باید بعد از تصفیه استفاده گردد. در چند دهه گذشته، دانشمندان و قندسازان ماهر توانستند با ترکیبی از شکر تصفیه‌شده طبیعی و لایه نازک از ملاس، نوعی شکر قابل‌مصرف درست کنند که «شکر قهوه‌ای» نامیده شد. مردم خاورمیانه و آسیا در سال‌های اخیر بیشتر با این محصول آشنا شده‌اند.

درباره یک زندگی

ای دوست شکر بهتر یا آن که شکر سازد (مولوی)


اهل بازار اصفهان، برادران همدانیان را می‌شناسند. خیلی‌ها برادری، عمویی یا دایی‌زاده‌ای دارند که در یکی از چند شرکت و کارخانه بزرگ برادران همدانیان کار می‌کند. برای بعضی هم «خیریه همدانیان» از اسم و رسم شرکت‌ها و کارخانه‌هایشان آشناتر است.
از سال 1314 که علی همدانیان کارخانه نساجی‌اش را راه‌اندازی کرد تا سال‌ها بعد که حسین همدانیان سرپرستی کارخانه‌های برادرش را بر عهده گرفت و رونقشان را بیشتر کرد و امروزی که هر دو چشم از این دنیا بسته‌اند، همت و خیرخواهی و خوش‌نیتی‌شان معروفِ مردم اصفهان است و قصه زندگی‌شان درس تازه راه‌های مسیر اقتصاد و تجارت.
قدیمی‌های بازار اصفهان از پدرهایشان شنیده‌اند که سال‌ها قبل نوجوان تازه قدکشیده‌ای که چند سال پادو مغازه‌ها و حجره‌های بازار بوده، آن قدر اعتماد بازاری‌ها را جلب کرده و کارش را به حساب انجام داده است که بزرگ‌ترها دستش را گرفته‌اند و برایش دکه‌ای مستقل باز کرده‌اند. یکی ـ دو سال بعد، دکه خرازی، رنگ و روی پارچه به خود می‌بیند و کم‌کم دکه نوجوان بازار، دکان «پارچه‌فروشی علی همدانیان» می‌شود.
کار علی همدانیان آهسته‌آهسته آن قدر رونق گرفت که مغازه را بزرگ کرد و به مهم‌ترین توزیع‌کننده پارچه‌های کارخانه‌های نساجی اطراف اصفهان تبدیل شد. چند سال بعد همان جوان، بازرگان سی‌ساله سرشناس اصفهانی بود و حالا خودش آستین بالا می‌زند تا کارخانه نساجی را راه بیندازد و محصول خودش را بفروشد. یک کارخانه نساجی، به دو کارخانه ‌ تبدیل شد. هر دو کارخانه که چرخشان روی دور افتاد، کارخانه سومی را برای تولید سیمان در اصفهان ساخت. هنوز از اتمام کارخانه سیمان زمانی نگذشته بود و خاک شانه نتکانده بود که مجتمع دیگری را برای تولید قند و شکر راه‌اندازی کرد.
زمستان 1342 بعد از سال‌ها کار و تلاش و تولید، وقت استراحت بود، فرصت چشم بستن و پشت سر گذاشتن.
بزرگ‌ترهای بازار یادشان هست، ثروت علی همدانیان که آن روزها سرمایه‌دارترین بازرگان ایران بود به برادرش حسین رسید. حسین همدانیان، دو سال بعد خیریه‌ای به نام خود و برادرش تاسیس کرد و همه اموال، دارایی‌ها و سهام را به خیریه واگذار کرد؛ خیریه‌ای که زیر نظر خودش و به صورت هیئت‌امنایی اداره می‌شد. حسین همدانیان از یک سو با رشد و ارتقای فعالیت‌های اقتصادی برادرش، سرمایه و ثروت بیشتری تولید کرد و از سوی دیگر با تخصیص نیمی از سود سالانه شرکت‌ها و کارخانه‌ها به خیریه، زمینه خدمت به عموم مردم را در زمینه‌های مختلفی را فراهم کرد.
خیریه علی و حسین همدانیان امروز، از بزرگ‌ترین مجموعه‌های خیریه کشور است و به صورت هیئت‌امنایی زیر نظر آیت الله مظاهری اداره می‌شود.

درباره یک مکان

کارخانه در جاده اصفهان - مبارکه است. در ایام اوج کار، بیش از پانصد نفر در آن مشغول ‌اند و بیش از سه هزار کشاورز در نقاط مختلف کشور ـ حتی تا شعاع پانصد کیلومتری ـ تامین چغندر مورد نیاز آن را بر عهده دارند. سالانه حدود 150 تن تفاله خشک چغندر نیز در کارخانه تولید و صرف خوراک دام گاوداری‌های مناطق اطراف می‌شود.
نقش‌جهان برای خودکفایی، کاهش هزینه‌ها و جلوگیری از خروج ارز، ساخت ماشین‌ آلات و تجهیزات را توسط کارکنان شرکت در دستور کار دارد. در سال‌های اخیر و در مواجهه با تحریم، بخش فنی کارخانه ساخت تجهیزات و دستگاه‌های مورد نیاز آن را بر عهده گرفته است. سه طرح نوسازی واحد چغندررسانی، ایجاد سیستم هوشمند تحویل چغندر قند و تدوین استانداردهای ملی شکر، نمونه‌ای از اولویت‌های فنی و علمی آن‌هاست.

ارزشش را دارد

شکر نقش‌جهان فرق می‌کند چون: طبیعی و توصیه‌شده در طب سنتی است؛ ضررهای شکر صنعتی را ندارد؛ صنعتی و مدرن، تولید می‌شود و کاستی‌های احتمالی روش‌های سنتی را ندارد؛ کنترل کیفیت و مجوز هم دارد. همچنین هزینه‌ای که برایش می‌کنید علاوه بر نفع خودتان، بخشی از درآمدهای بزرگ‌ترین خیریه غیر دولتی ایران را تأمین می‌کند؛ زیرا سهام این شرکت، وقف خیریه برادران همدانیان است.
ـ گواهی‌نامه 2008 :9001 ISO
ـ گواهی‌نامه 2004 : 14001 ISO
ـ گواهی‌نامه 2007 : 18001 OHSAS
ـ گواهی‌نامه 22000:2005 ISO
ـ گواهی‌نامه 50001:2011ISO
ـ گواهی‌نامه HACCP از سازمان جهانی ايمنی غذا
ـ گواهی‌نامه 17025 ISO از سازمان استاندارد کشور
ـ گواهی‌نامه CE نشان از كيفيت بالای محصول توليدی
ـ گواهی‌نامه توليد حلال
ـ پروانه بهره‌برداری از وزارت صنعت، معدن و تجارت
ـ مجوز تولید از وزارت بهداشت
ـ برنده لوح و تندیس کشوری در سال 1387 از وزارت صنایع و معادن
ـ واحد صنعتی برگزیده دوستدار محیط‌زیست (صنعت برگزیده سبز) از سازمان حفاظت محیط‌زیست
ـ کسب چهارمین دوره جایزه ملی
ـ گواهی‌نامه کیفیت سه ستاره
برای ارسال نظر وارد شوید. جهت ورود اینجا کلیک کنید.
    اعضای غرفه:
    این غرفه در سراسر وب:
    
    نماد اعتماد الکترونیکی
    بسط و گسترش مطالب باسلام برای اهداف غیرتجاری و با لینک به منبع باعث خرسندی ماست